Podstawy lonżowania

Bardzo istotnym elementem szkoleniowym każdego konia jest lonżowanie. Jest ono zazwyczaj bagatelizowane przez dużą liczbę jeżdżących. Stanowi jednak świetne uzupełnienie treningu ujeżdżeniowego i treningu pod siodłem. Odpowiednio przeprowadzane lonżowanie oddziałuje również na polepszenie równowagi wierzchowca, jakości jego chodów, wzmacnia reakcję na oddziaływanie pomocy jeździeckich, gdyż podczas lonżowania wpływamy na naszego konia mową, rękoma oraz batem, który zastępuje łydkę. Lonżowanie konia wzmacnia posłuszeństwo i wpływa stymulująco na rozrost muskulatury. Należy nadmienić, że lonżowanie na okręgu musi być realizowane w przemiennych kierunkach, aby przeciwdziałać nieprawidłowemu rozrostowi muskulatury. Nie zapominajmy, że lonżowanie powinno być wykonywane właściwie, ponieważ nieumiejętne lonżowanie może wyrządzić więcej szkód aniżeli pożytku. Zatem jak prawidłowo lonżować swojego konia i co będzie nam do tego potrzebne?

Po pierwsze trzeba przestrzegać regularności treningów na lonży. Brak regularności nie da nam możliwości na uzyskanie pełni korzyści pochodzących z lonżowania. Wierzchowiec przystępując do ćwiczeń musi być dobrze rozgrzany, dlatego też lonżowanie zaczynamy od stępu.
Średnica okręgu, na którym odbywa się praca na lonży nie powinno być mniejsza niż dwanaście metrów. Powierzchnia, po której chodzi wierzchowiec powinna być wyłożona piaskiem. Może to być również piasek zmieszany z trocinami. Najważniejsze aby nie była zbyt grząska ani za twarda. Do pracy na lonży potrzebujemy:

Lonży – specjalnej liny o dł. około 7 – 8 m kończącej się karabińczykiem oraz pętlą bezpieczeństwa.
Pasa do lonżowania – pasa zapinanego w okolicach kłębu konia, przeznaczonego do lonżowania konia. Wyróżnić można dwa rodzaje pasów. Pasy do lonżowania bez siodła oraz z siodłem. Pas do lonżowania ma metalowe oczka, do których można przypiąć wodze pomocnicze. Przy wyborze pasa zwróćmy uwagę na ilość metalowych oczek a także na wielkość i kształt poduszek. Tak samo jak ma to miejsce w przypadku siodła pas do lonżowania musi być odpowiednio dopasowany do anatomicznej budowy wierzchowca, gdyż źle dobrany może spowodować obtarcia grzbietu. Pod pas do lonżowania nakładamy czaprak.
Bat – specjalny bat do lonżowania. Powinien być wystarczająco długi i dobrze wyważony.
Kawecan – jest to rodzaj ogłowia bez wędzidła, używany przeważnie do lonżowania młodych koni. W przypadku wierzchowców starszych stosuje się przeważnie zwyczajne ogłowie.

Ponad to warto zaopatrzyć naszego konia w ochraniacze, aby ochronić go przed ewentualnymi kontuzjami. Natomiast my powinniśmy koniecznie stosować rękawice, które ochronią nasze ręce przed otarciami.